Tako mi onih koji dahćući jure,
وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحࣰا ﴿١﴾
pa varnice frcaju
فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحࣰا ﴿٢﴾
i zorom napadaju,
فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحࣰا ﴿٣﴾
i tu dižu prašinu
فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعࣰا ﴿٤﴾
pa tu svi zajedno u sredinu prodiru.
فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا ﴿٥﴾
čovjek je, zaista, prema Gospodaru svome poricatelj veliki,
إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودࣱ ﴿٦﴾
i sam je on, doista, svjedok toga,
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدࣱ ﴿٧﴾
i on je, zbilja, u ljubavi za dobrima dunjalučkim žestok.
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ ﴿٨﴾
A zar on ne zna da će, kada kaburovi budu prevrnuti s onim što je u njima,
أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ ﴿٩﴾
i kada iziđe na vidjelo ono što je u srcima,
وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ ﴿١٠﴾
Gospodar njihov Dan taj, sigurno, sve o njima znati?!
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذࣲ لَّخَبِيرُۢ ﴿١١﴾