Tako mi zore,
وَٱلْفَجْرِ ﴿١﴾
i deset noći
وَلَيَالٍ عَشْرٍ ﴿٢﴾
i parnog i neparnog,
وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ ﴿٣﴾
i noći kada nastaje,
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ﴿٤﴾
zar to pametnom zakletva nije?
هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِى حِجْرٍ ﴿٥﴾
Zar ne znaš šta je Gospodar tvoj s narodom Ad uradio,
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿٦﴾
s Iremom, posjednicima stubova,
إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ﴿٧﴾
kojima slični nisu stvoreni,
ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿٨﴾
i sa Semudom, koji su stijene u dolini klesali,
وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ ﴿٩﴾
a i s faraonom, koji je vojsku imao,
وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ ﴿١٠﴾
koji su na Zemlji obijesni bili,
ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿١١﴾
i smutnje na njoj umnožili,
فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ ﴿١٢﴾
pa je Gospodar tvoj bič patnje na njih spustio,
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾
a Gospodar tvoj je, zaista, u zasjedi.
إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ ﴿١٤﴾
A čovjek, kada ga Gospodar njegov iskuša pa mu počast ukaže i blagodatima ga obaspe, rekne: "Gospodar moj mene je počastvovao!"
فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ ﴿١٥﴾
A kad ga iskuša i opskrbu njegovu oskudnom učini, onda rekne: "Gospodar moj me je ponizio.”
وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ ﴿١٦﴾
A nije tako! Vi pažnju siročetu ne ukazujete,
كَلَّا بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ ﴿١٧﴾
i da se puki siromah nahrani - jedan drugoga ne podstičete,
وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿١٨﴾
a nasljedstvo pohlepno jedete
وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا ﴿١٩﴾
i imetak pretjerano volite.
وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّا جَمًّا ﴿٢٠﴾
Uistinu, kada Zemlja bude u komadiće zdrobljena,
كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا ﴿٢١﴾
i kada dođe Gospodar tvoj, a meleci budu sve red do reda,
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ﴿٢٢﴾
i kada taj dan Džehennem bude primaknut, tada će se čovjek sjetiti - a rašta mu je sjećanje?!
وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ ﴿٢٣﴾
i reći će: "Kamo sreće da sam se za ovaj život pripremio!"
يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى ﴿٢٤﴾
A Dan taj niko neće kao On kažnjavati,
فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿٢٥﴾
i niko neće kao On u okove okivati.
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿٢٦﴾
A ti, o dušo smirena,
يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾
vrati se Gospodaru svome zadovoljna, a i da zbog tebe zadovoljstvo bude,
ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ﴿٢٨﴾
pa uđi među robove Moje
فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى ﴿٢٩﴾
i uđi u Džennet Moj!
وَٱدْخُلِى جَنَّتِى ﴿٣٠﴾