Tako mi Sunca i svjetla njegova!
وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿١﴾
i Mjeseca kada ga prati,
وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿٢﴾
i dana kada ga vidljivim učini,
وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿٣﴾
i noći kada ga zakloni,
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿٤﴾
i neba i Onoga Koji ga sazda,
وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿٥﴾
i Zemlje i Onoga Koji je rasprostrije,
وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿٦﴾
i duše i Onoga Koji je ispravnom stvori,
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿٧﴾
pa je nadahnu da zna šta je razvrat a šta bogobojaznost;
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿٨﴾
uspio je onaj ko je očisti,
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿٩﴾
a izgubio je onaj ko je zapostavi!
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿١٠﴾
Narod Semud je zbog obijesti svoje poricao:
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿١١﴾
Kad se jedan nesretnik između njih podigao,
إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿١٢﴾
Allahov poslanik im je doviknuo: "Pazite na Allahovu devu i njen red pojenja!",
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ﴿١٣﴾
ali su ga u laž utjerali, pa su je zaklali- i Gospodar njihov ih je, zbog grijeha njihovih uništio i kaznom sve obuhvatio
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿١٤﴾
ne bojeći se kakve će posljedice toga biti.
وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ﴿١٥﴾